Een eigen stem voor Medea – Circe – Penelope

We kennen hen van de Griekse mythologie. Euripides vereeuwigde Medea in zijn gelijknamige toneelstuk, Homerus verhaalde in zijn Odyssee over Circe en Penelope. Door de eeuwen heen kleefden de door hen opgeplakte etiketten steeds steviger aan de dames vast. Wij bezien Medea als hysterische kindermoordenaar, Circe als kwaadaardige heks en Penelope als passieve, eeuwig wachtende echtgenote.

Lees verder Een eigen stem voor Medea – Circe – Penelope

Hoe Wiek Hijmans de elektrische gitaar salonfähig maakt

Op 13 mei 2021 stond Rozalie Hirs centraal tijdens een concert in Muziekgebouw aan ’t IJ, onder de titel Infinity Stairs. Wiek Hijmans speelde er haar article 6 [waves], dat in 2018 verscheen op zijn cd Electric language. Mooie aanleiding voor een herpublicatie van mijn recensie.

Lees verder Hoe Wiek Hijmans de elektrische gitaar salonfähig maakt

The dark night has vanished: liederen van Josephine Lang smaken naar meer

Al op haar 16e publiceerde de Duitse Josephine Lang (1815-1880) twee bundels met liederen; ze zou er uiteindelijk meer dan 300 schrijven. Hoewel ze in eigen tijd zeer succesvol was en geijkte liedcomponisten als Schubert en Schumann naar de kroon steekt, hoor je haar werk zelden. De Schots-Duitse mezzosopraan Catriona Morison en de eveneens Schotse pianist Malcolm Martineau plaatsen haar centraal op hun cd The dark night has vanished.

Lees verder The dark night has vanished: liederen van Josephine Lang smaken naar meer

Beklemmende droomwereld in opera Heart Chamber van Chaya Czernowin

Een vrouw en een man zitten op flinke afstand van elkaar zwijgend op een stoel en kijken wezenloos voor zich uit. Het beeld roept onmiddellijk de absurdistische toneelstukken van Samuel Beckett in gedachten, maar Heart Chamber gaat over de voor iedereen invoelbare onzekerheden in een liefdesrelatie. Deze vierde opera van de Israëlisch-Amerikaanse Chaya Czernowin ging in 2019 in première aan de Deutsche Oper Berlin en verscheen onlangs op DVD.

Lees verder Beklemmende droomwereld in opera Heart Chamber van Chaya Czernowin

The Five Elements van Tim Kliphuis: muzikaal pleidooi voor de natuur

Al een jaar lang leven we in de greep van het coronavirus en nog altijd zijn concert- en theaterzalen gesloten. Velen van ons snakken naar de pre-coronatijd waarin we met zijn allen bioscopen, concerten, ballet- en theatervoorstellingen en massa-evenementen konden bezoeken.

Lees verder The Five Elements van Tim Kliphuis: muzikaal pleidooi voor de natuur

Ilonka Kolthof: verliefd op de piccolo

Ilonka Kolthof werd al jong verliefd op de piccolo, die vroeger vooral werd ingezet om pikante passages extra kleur te geven. Kolthof vond dit onterecht en besloot zich na haar studie fluit aan het Conservatorium van Amsterdam verder te specialiseren op het piepkleine fluitje aan het Conservatorium van Antwerpen. Ze initieerde het Dutch Piccolo Project waarmee zij in 2019 de cd Halo realiseerde, die mij om onverklaarbare redenen pas recent bereikte. Kolthof word begeleid door pianist Ralph van Raat.

Lees verder Ilonka Kolthof: verliefd op de piccolo

Juliette Hurel en Hélène Couvert vereeuwigen vrouwelijke componisten van begin 20e eeuw


Onderstaande cd-bespreking verscheen in Klassieke Zaken 1-2020

BOULANGER / CHAMINADE / BONIS
compositrices à l’aube du XX sciècle

Ironisch: twee Franse musici nemen in Nederland een cd op met muziek van Franse vrouwelijke componisten. Recentelijk duikelde ons land naar de 38e plaats van de Gender Gap Index, de wereldwijde meetlat voor gelijkheid tussen mannen en vrouwen. Of kozen fluitiste Juliette Hurel en pianiste Hélène Couvert juist hierom de Westvestkerk in Schiedam?

Hoe het ook zij, de akoestiek van dit godshuis blijkt ideaal om de muziek van Mel Bonis, Lili Boulanger, Cécile Chaminade, Clémence de Grandval en Augusta Holmès tot haar recht te laten komen.

De opname ademt een grote ruimtelijkheid, waarin ook watervlugge fluitloopjes en wervelende pianoakkoorden transparant en helder klinken. Alle vijf (bijna) tijdgenoten benadrukken de lyrische kant van de fluit. Sierlijke cantilenen in Bonis’ Sonate krijgen kittig tegenspel van de piano. Deze neemt in de Suite van De Grandval het voortouw met een stuwende ritmiek tegen kwetterende trillers van de fluit.

Melancholieker en bespiegelender zijn de stukken van Chaminade en Boulanger, waarin soms een zweem Debussy doorklinkt. De cd eindigt met een opzwepende ‘Gigue’ uit Trois pièces van Holmès, die haar Ierse oorsprong verraadt. Het subtiele toucher van Couvert en de vederlichte toon van Hurel doen ook in donkere passages geregeld de zon doorbreken.